TUIN

Mijn volkstuin met een huisje en een kas erop. Aan de rand van Utrecht, zo naar toe te fietsen.  Deze tuin heeft een oppervlakte van circa 250 m2 en er staat een kas, schuurtje en stenen huisje op van circa 14 m2 (met openslaande deurtjes!). Het stenen huisje is inmiddels aan de buitenkant opgeknapt en het houtwerk monument groen geschilderd. De binnenkant bewaar ik voor later, mijn droom is om dit te gaan omtoveren tot atelier. In de tuin is ook plek voor een stuk moestuin en er staan veel verschillende fruitbomen. 

Volkstuinen stonden er om bekend als iets waar alleen oude gepensioneerde mannen naartoe gaan als hobby om hun tijd te vullen. Toen ik me ingeschreven had voor op de wachtlijst kreeg ik dezelfde reactie: ‘ waarom ga je dat doen, dat doen toch alleen maar oude mensen?’. Gelukkig is dit tegenwoordig al lang niet meer zo! Om mij heen zijn veel verschillende mensen die een moestuin hebben, ook jonge mensen (soms alleen, soms met kinderen) die graag gezond willen eten of hun kinderen iets willen leren over de natuur. Er zijn ook mensen die alleen een siertuin hebben en zo hun kinderen toch in een afgesloten tuin kunnen laten spelen. Of die er op zaterdag ochtend even komen koffie drinken terwijl ze de kinderen laten spelen in het gras en zelf rommelen in de kas. 

Ik hoor ook steeds vaker onder jongen mensen dat ze graag weer met hun handen willen werken. Dat heb ik zelf ook. Na een hele werkdag achter de computer vind ik het heerlijk om de tuin in te gaan en met mijn handen bezig te zijn. Het is ook fijn om even buiten te zijn na een werkdag binnen zitten en om bewust naar de tuin toe te gaan om daar tijd door te brengen. Ik ben me ook bewuster geworden van de seizoenen (‘had ik die groente moeten zaaien in maart dan?’) en merk ik dat in het voorjaar en zomer helemaal niet zoveel regent in Nederland als ik altijd gedacht had. Af en toe een buitje, maar dit trekt vaak zo over en dan schuil ik soms eventjes in het huisje op de tuin. Of ik kies ervoor om een andere dag naar de tuin te gaan als het wel lekker weer is. 

It’s a dream come true 

Wat erg leuk is om te zien, is hoe iets van een klein zaadje groeit tot een echte plant. Of dat je na het zaaien twee dagen later in de tuin komt en slakken al je zaaigoed opgegeten hebben. Minder leuk, maar daar leer je ook weer van ;). Bij ons op het complex is ook een klein winkeltje waar je plantjes, mest en zaaigoed enzo kunt kopen. Het is leuk om daarnaartoe te gaan en nieuwe dingen te proberen en te leren van de mensen die in de winkel vrijwillig werken. Ook het contact met de tuinen om je heen is erg leuk. Mensen wisselen zaaigoed of stekjes uit, geven tips of klagen over dezelfde dingen ‘hebben de slakken ook je sla op gegeten?’ of ‘lukken bij jou de blauwe bessen struiken wel’?. 


Dankzij de moestuin eten wij zo biologisch als we zelf willen. Je kunt zelf bepalen wat je wel of niet aan meststoffen, bestrijdingsmiddelen, etc. in de tuin gebruikt. Wil je groenten, diverse soorten kruiden, fruit, een grasveld of  bloemen; het kan allemaal zolang je je aan de regels van de vereniging houdt. In de tuin kan ik mijn creativiteit kwijt in het indelen van mijn ‘eigen’ stukje grond. Zo stonden er in de tuin nog geen bloemen en ben ik vooral het eerste seizoen druk bezig geweest om meer kleur in de tuin aan te brengen. Ook heb ik inmiddels wat nieuwe fruitbomen geplant om meer diversiteit aan fruitbomen te krijgen (zoals een kersenboom en blauwe bessen struiken) en wil ik nog graag een stukje reserveren voor een kruidentuin. Ik verheug me nu al op eigen verse munt voor in de thee ;). 

Mensen vragen mij regelmatig of het veel werk is om een moestuin te hebben. Vaak als je een nieuwe tuin krijgt dan is deze verwaarloosd, omdat de oude tuinder soms al een langere periode erover nadacht om te stoppen en dit proces vaak iets langer duurt. In het begin ben je veel tijd kwijt om de tuin op orde te krijgen. Nu ben ik er vaak twee dagdelen per week te vinden, als het weinig regent, dan ben ik er vaker. Ook probeer ik met slimme oplossingen het mezelf makkelijker te maken, zodat het wel leuk blijft. Bepaalde delen van de tuin dek ik af met afdekzeil, bijvoorbeeld onder de fruitbomen. Zo blijf ik niet constant onkruid wieden onder de bomen. Tijdens mooie zonnige weekend dagen, nodig ik regelmatig vriendinnen uit om in de tuin te komen borrelen. In centrum Utrecht is op de terrasjes dan geen vrij stoeltje in de zon meer te vinden en zo zitten wij toch heerlijk buiten, ideaal!